Analiza ustawy budżetowej na 1993 r.

Coraz bardziej odczuwalne staje się obciążenie budżetu spłatą długów krajowych i zagranicznych. Za fakt niepokojący w tym zakresie można uznać nie tylko prawdopodobieństwo jego zwiększania w przyszłości, ale także finansowanie wzrastających deficytów budżetowych – rosnącym długiem publicznym. Z kolei wzrost tego długu przeznacza się głównie na wydatki nieprodukcyjne.

Wobec nowych problemów gospodarczych i społecznych struktura budżetu państwa, a zwłaszcza jego strony wydatkowej, staje się anachroniczna. Niezbędny w naszych warunkach jest budżet programów, szerokie zastosowanie klasyfikacji funkcjonalnej oraz finansowa prognoza na przyszłość, wykraczająca poza ramy roku kalendarzowego. Są to zresztą zagadnienia roztrzygnięte od dawna, zarówno przez naukę, jak i praktykę krajów zachodnich.

Analiza ustawy budżetowej na 1993 r. pozwala stwierdzić, że polityka finansowa naszego kraju zaczyna doceniać problemy zadłużenia zarówno na arenie międzynarodowej, jak i wewnętrznej, problemy gospodarki mieszkaniowej i bez

pieczeństwa socjalnego oraz prywatyzacji. Świadczą o tym wyodrębnione kwoty na realizację zadań w tym zakresie oraz odrębne zapisy ustawowe. Brakuje w niej natomiast odzwierciedlenia tak poważnych dla rozwoju społecznego i gospodarczego kwestii, jak: rozwiązanie lub nawet zahamowanie problemu bezrobocia, ochrony produkcji i rynku krajowego, pomocy dla krajowych przedsiębiorstw zarówno w prywatyzacji, jak i rozwoju produkcji i usług, restrukturyzacji itp. Dopiero pod koniec 1993 r. i na początku 1994 r. podjęto wycinkowe próby rozwiązania tych problemów. Z całym przekonaniem uważamy, że daje tu o sobie znać także rezygnacja z socjalistycznego, a nieprzyjęcie rynkowego wieloletniego planowania gospodarczo – finansowego.

Leave a Reply