Aspekty polityczne wyborów… uchwała Parlamentu Europejskiego

Traktat z Lizbony wzmocni rolę parlamentarzystów krajowych, ale to przede wszystkim oni sami muszą dostrzec w nim szansę lepszego wykorzystania przysługujących im praw i udźwignięcia ciążącej na nich odpowiedzialności. W dyskusjach komisji wyspecjalizowanych muszą uczestniczyć aktywnie jej członkowie. Nie może ich zabraknąć w prawdziwie merytorycznej debacie. Konieczne do tego są nowe formy usystematyzowanej współpracy – z jednej strony pomiędzy parlamentami krajowymi, z drugiej zaś pomiędzy parlamentami krajowymi a Parlamentem Europejskim. Trzeba mądrze stosować takie instrumenty jak zażalenie i skarga w związku z naruszeniem zasady pomocniczości. Jeśli bowiem parlamenty będą je wykorzystywać wyłącznie do występowania przeciwko zamierzeniom, które im się nie podobają, doprowadzą ją do niepotrzebnych blokad, których w UE już dziś nie brakuje. Trzeba sobie nieustannie odpowiadać na pytanie, dlaczego jesteśmy otwarci na integrację europejską i dlaczego chcemy nadać bardziej demokratyczny kształt polityce europejskiej. Zjednoczona Europa nie oznacza końca europejskich państw narodowych, lecz obowiązek dbania o pomyślność gospodarczą i społeczną jej obywatelek i obywateli. W dalszej perspektywie nie będzie jej już potrafiło zapewnić wyłącznie państwo narodowe. Wszyscy potrzebujemy Europy, Wszyscy potrzebujemy Europy, która jest nie tylko zdolna do działania i silna, lecz również demokratyczna. Europa potrzebuje Traktatu z Lizbony. Parlamenty krajowe i Parlament Europejski to dwie strony tego samego zjawiska – demokratyzacji UE w drodze do wspólnoty partycypacyjnej w parlamentaryzmie wielopłaszczyznowym. Posłowie w związku z wyrokiem Federalnego Trybunału Konstytucyjnego w sprawie Traktatu z Lizbony z dnia 30 czerwca 2009 r.

Leave a Reply