Europejskiego i parlamentów krajowych – ciąg dalszy

Kontrowersyjna jest natomiast propozycja, żeby Parlament Europejski był w przyszłości wyłącznym gospodarzem spotkań międzyparlamentarnych. Do tej pory ich współorganizatorem był zawsze parlament państwa członkowskiego sprawującego w danym momencie prezydencję. Parlament państwa członkowskiego występujący w roli współgospodarza spotkania może pełnić funkcję kanału komunikacyjnego między Parlamentem Europejskim a parlamentami krajowymi pozostałych państw członkowskich. Ponadto formalne włączenie parlamentów krajowych w organizację takich spotkań ma duże znaczenie dla ustalenia dziennego porządku spotkań międzyparlamentarnych.

Dotychczas stanowiska parlamentów krajowych, w tym Bundestagu, są przekazywane Komisji Europejskiej. Europarlamentarzyści chcą natomiast zwiększyć swój udział w procesie intensyfikacji dialogu, który miałby poprzedzać działania legislacyjne (tak zwany mechanizm Barroso)6. Celem jest jednak, aby trafiały one równocześnie do Parlamentu Europejskiego w formie sprawozdań – po to, aby inicjować wymianę opinii we wczesnym stadium procedury ustawodawczej.

Natomiast sugestia, by posłom do Parlamentu Europejskiego raz do roku przyznać prawo do zabierania głosu podczas debat plenarnych w ich parlamentach krajowych, jest wątpliwa. Debaty odbywające się raz do roku staną się jedynie areną politycznych zmagań i nie przyczynią się do wypracowywania lepszych rozwiązań legislacyjnych w poszczególnych sprawach. Znacznie pożyteczniejsza byłaby specjalistyczna wymiana opinii w komisjach parlamentarnych. Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego, proporcjonalnie do wielkości frakcji w Parlamencie Europejskim, są jednocześnie członkami komisji do spraw Unii Europejskiej w Bundestagu. To członkostwo doradcze funkcjonuje jednak z najwyższym trudem, ponieważ ze względu na kalendarz posiedzeń posłowie do Parlamentu Europejskiego bardzo rzadko mogą brać udział w jej posiedzeniach.

Rezolucja zupełnie nie poświęca uwagi możliwościom poprawy koordynacji i współpracy parlamentów narodowych z Parlamentem Europejskim dostępnych na szczeblu roboczym. Wszystkie parlamenty krajowe państw członkowskich, poza Maltą i Hiszpanią, dysponują dziś własnym przedstawicielstwem i biurami łącznikowymi w Brukseli. Wstępna wymiana opinii za pośrednictwem tych instytucji, na przykład na temat stanu kontroli zgodności z zasadą pomocniczości w poszczególnych parlamentach, mogłaby

Leave a Reply