Europejskiego i parlamentów krajowych

Konieczność współpracy Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych wyrażona została w rezolucji Parlamentu Europejskiego z 7 maja 2009 r. zawierającej propozycje dotyczące przyszłego kształtu ich wzajemnych relacji3. Celem tej rezolucji jest poprawa kontroli parlamentarnej nad władzą wykonawczą w drodze komplementarnej działalności Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych, która bez wątpienia leży na sercu deputowanym krajowym oraz europejskim. Oprócz dotychczasowych form, takich jak wspólne spotkania parlamentarne, wspólne posiedzenia komisji czy spotkania międzyparlamentarne. Rezolucja przewiduje nowe formy dialogu międzyparlamentarnego zarówno poprzedzające działania legislacyjne na innych szczeblach, jak i następujące już po nich4.

Jedną z takich form jest utworzenie – w ramach parlamentów narodowych – trwałej sieci odpowiadających sobie wzajemnie komisji, które mają zrównoważyć ograniczoną obecnie wymianę poglądów o poszczególnych inicjatywach prawodawczych UE. Dziś dokonuje się ona przede wszystkim w ramach spotkań międzyparlamentarnych5. Doświadczenia Bundestagu

– 2 Traktat z Lizbony zmieniający, Tekst jednolity Traktatu o Unii Europejskiej, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Karta Praw Podstawowych UE, protokoły, wyjaśnienia, prawo niemieckie, Federalna Centrala Edukacji Politycznej, 2008.

– 3 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie rozwoju stosunków pnmiędzy Parlamentem Europejskim a parlamentami krajowymi w kontekście postanowień traktatu z Lizbony (2008/2120(INI)).

– 4 Tamże.

– 5 Tamże. dowodzą, że istnieje potrzeba silniejszej partycypacji wyspecjalizowanych polityków1 narodowych w debacie europejskiej. Parlamentarna komisja ds. europejskich może realizować jedynie zadania o charakterze przekrojowym, a w zakresie specjalistycznym jest zdana na wiedzę ekspercką wyspecjalizowanej komisji.

Leave a Reply