Koncepcja ekonomiczna nauki finansów

W ówczesnej rzeczywistości podejście takie wydawało się w pełni uzasadnione i wystarczające, gdyż finanse publiczne miały bardzo ograniczony zakres i nie stawiały przed nauką do rozwiązania problemów politycznych, ani ekonomicznych.

Po pierwszej wojnie światowej, wraz z rozwojem interwencjonizmu pań-stwowego, rozwój nauki finansów poszedł w kierunku badania środków interwencji państwa przy pomocy dochodów i wydatków. Nazwano go koncepcją ekonomiczną nauki finansów. Ważnymi problemami badawczymi okazały się wówczas takie zagadnienia, jak: produktywne bądź nieproduktywne efekty wydatków publicznych, wpływ równowagi budżetowej na koniunkturę ekonomiczną, wpływ opodatkowania na działalność podmiotów gospodarczych, racjonalne granice i efekty długu publicznego itp. To podejście do baadania finansów publicznych dało wielu specjalistom asumpt do wyodrębniania nowej dyscypliny nauki, nazywanej

różnie w poszczególnych krajach („Finanzpolitik”, „Économiefinanciere”, „Fiscal theory”). Większość specjalistów zachodnich podkreśla jednak, że problemy finansów publicznych są współcześnie konglomeratem zjawisk prawnych, ekonomicznych i politycznych, dlatego sprowadzanie badań nad nimi do aspektów ekonomicznych nie może dać pełnego, a tym samym prawidłowego obrazu rzeczywistości. Według przedstawicieli tych poglądów, nauka finansów – poza aspektami normatywnymi i ekonomicznymi – winna uwzględniać także mechanizmy prawno-ustrojowe i społeczne.

Leave a Reply