Na tle art. 838 d.k.p.c…

Z art. 344 § 1 k.c. wynika, że posiadaczowi przysługują dwa roszczenia: o przywrócenie stanu poprzedniego posiadania i o zaniechanie naruszeń. Wyrok uwzględniający powództwo w zakresie przywrócenia stanu poprzedniego posiadania nie był objęty treścią art. 838 d.k.p.c., wobec czego po wykonaniu egzekucji – zgodnie z tytułem wykonawczym – wierzyciel nie mógł już żądać ponownej egzekucji na podstawie tego tytułu, jeżeli dłużnik dokonał zmiany sprzecznej z jego treścią, lecz musiał wytoczyć nowe powództwo. Obowiązujący art. 1051 k.p.c. nie uległ rozszerzeniu, a obecnie prowadzenie na podstawie = tego samego tytułu egzekucji o przywrócenie stanu pierwotnego w przedstawionej sytuacji jest możliwe właśnie na podstawie art. 817 k.p.c. przepis ten nie dotyczy skutków obejmujących zakaz dalszych naruszeń.

Na tle art. 838 d.k.p.c. powstało już zagadnienie, czy wyrok nakazujący zaniechanie określonych czynności lub nieprzeszkadzanie określonym czynnościom wierzyciela może stanowić podstawę dalszej egzekucji, jeżeli po jej przeprowadzeniu dłużnik naruszył ponownie posiadanie wierzyciela. Problem ten w praktyce nastręczał wątpliwości. Nie było zaś wątpliwości, jeżeli tytuł wykonawczy obejmował obowiązek dłużnika do wydania rzeczy. Moc egzekucyjna takiego tytułu trwała do czasu jego wykonania (chyba że uległ przedawnieniu). Komplikacje powstały, gdy chodziło o moc wykonawczą tytułu zawierającego nakaz zaniechania określonych czynności lub nieprzeszkadzśnia określonym czynnościom wierzyciela.

Leave a Reply