Partycypacja parlamentów krajowych

Ustawa towarzysząca, która tak jak nowelizacja ustawy zasadniczej ma wejść w życie wraz z Traktatem z Lizbońskim, przewiduje, że3 Rząd Federalny niezwłocznie przekazuje ETS skargę w imieniu organu (Bundestagu lub Bundesratu), który postanowił o jej wniesieniu (stanowi tak § 3 ust. 4 planowanej ustawy towarzyszącej). Odnośny organ przejmuje prowadzenie procesu przed ETS (§ 4 ust. 5).

Należy jeszcze podkreślić, że zgodnie zTFUE skargi o stwierdzenie nieważności wnoszą państwa członkowskie (m.in. mające aktywną legitymację) (art. 263 ust. 2 TFUE). Konstytucja krajowa i jej konkretyzacja w formie ustaw towarzyszących określają na szczeblu wewnętrznym, w czyich rękach leży proces dochodzenia do decyzji, czy skarga ma zostać wniesiona, czy nie. Formalnie jednak skargę musi wnieść państwo członkowskie.

W obszarach wrażliwych prawo unijne przewiduje udział parlamentów krajowych w stanowieniu prawa w dziedzinach innych niż te już wymienione tak się dzieje w wypadku zwykłej procedury zmiany (art. 48 ust. 7 akapit III TUE), gdzie weto parlamentu krajowego w terminie 6 miesięcy uniemożliwia decyzję Rady Europejskiej, w myśl akapitu I lub II ust. 7 TUE.

Klauzula pomostowa została potraktowana szczegółowo w niemieckiej ustawie pomostowej (por. § 4 ustawy). Decyzja Federalnego Trybunału Konstytucyjnego z 30.6.2009J nakazała nowelizację ustawy towarzyszącej w tej dziedzinie przed ratyfikacją traktatu lizbońskiego5.

Partycypację parlamentów krajowych przewidziano także w obszarze wolności, bezpieczeństwa i prawa: zgodnie z art. 69 TFUE uważa się je za strażników zasady pomocniczości i włącza do mechanizmu oceny także zgodnie z art. 70 TFUE. Ponadto powierza się im zadania kontrolne w odniesieniu do Europolu i Eurojustu (art. 88 i 85 TFUE). Oprócz tego parlamenty krajowe informuje się o wnioskach o członkostwo w Unii (art. 49 TUE).

Leave a Reply