Płatnik

Płatnik nie będący pracownikiem odpowiada całym swoim majątkiem, chyba że pobranie podatku w kwocie niższej nastąpiło z winy podatnika. Ciężar udowodnienia winy podatnika spoczywa na płatniku. Natomiast płatnik będący pracownikiem odpowiada na zasadach i w granicach odpowiedzialności materialnej pracowników, określonych w Kodeksie pracy w stosunku do zakładu pracy. Za pozostałą część podatku nie pobranego lub pobranego w kwocie niższej od należnej odpowiada podatnik.

Niezależnie od tego, czy płatnik jest pracownikiem czy też nie, w razie niedopełnienia przez niego obowiązków określonych w ustawie organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość podatku nie pobranego lub nie wpłaconego przez płatnika. Jest to decyzja deklaratoryjna, ponieważ negatywne dla płatnika konsekwencje niewykonania ciążących na nim obowiązków powstają nie w momencie wydania czy też doręczenia takiej decyzji, ale w momencie upływu terminu wpłaty kwoty podatku, przewidzianego w przepisach szczególnych. Ta sama reguła odnosi się do odpowiedzialności inkasenta (całym swoim majątkiem) za podatki pobrane i nie wpłacone na właściwy rachunek i w określonym terminie.

Dla ustalenia odpowiedzialności płatników i inkasentów istotnym jest wy-konanie obowiązku nałożonego przez przepisy ustawy na j.g.u. oraz inne osoby prawne będące płatnikami lub inkasentami polegającego na wyznaczaniu osób

(pracowników), do których obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie pobranych kwot na właściwy rachunek i zgłoszeniu właściwemu organowi podatkowemu imion, nazwisk i adresów tych osób.

Leave a Reply