Podatki konsumpcyjne

Z punktu widzenia źródeł obciążenia podatki konsumpcyjne sięgają po przychody lub dochody podatnika, stanowiąc w ten sposób o ich zmniejszeniu wówczas, gdy decyduje się on na konsumpcję określonych dóbr. Podatki konsum-pcyjne są więc w większości podatkami pośrednimi i przerzucalnymi. Stanowią one z reguły bardzo wydajne źródło dochodów budżetowych. Dlatego też żadne państwa nie rezygnują z ich poboru, natomiast wszelkie dodatkowe uzasadnienia celowości ich stosowania jest fragmentem zbędnej ideologii podatkowej.

Podatki konsumpcyjne występują w różnych formach prawnych. Mają one postać podatków obrotowych, akcyz, opłat monopolowych, ceł i niektórych opłat za usługi.

Akcyzami nazywane są podatki konsumpcyjne, pobierane od spożywania artykułów konsumpcyjnych, produkowanych przez dużą grupę wytwórców, nale-żących do różnych sektorów gospodarczych (./. Jaśkiewiczów a, op.cit.). Akcyzy stanowią pośrednie opodatkowanie konsumpcji formalnie płaci je producent, faktycznie jednak ich ciężar ponosi konsument w cenie nabytego towaru.

Akcyzy mają odległą historię. Ich pobieranie miało przede wszystkim znaczenie fiskalne. Można było w ten sposób zgromadzić stosunkowo prosto i szybko pewne i wydajne dochody dla budżetu. Inne funkcje akcyz miały znaczenie drugorzędne. W Polsce międzywojennej system akcyz był rozbudowany. Obejmował akcyzy od: piwa, wina, miodu syconego, drożdży, kwasu octowego, kwasu węglowego, cukru, cukru skrobiowego, mięsa (podatek od uboju), tłuszczów roślinnych, olejów mineralnych, energii elektrycznej, zapalniczek ze złota i srebra oraz kart do gry. Ponadto istniały tzw. akcyzy drogowe. Akcyzy pobierano na podstawie odrębnych dla każdej akcyzy aktów prawnych.

Leave a Reply