Podatnicy opłacający zryczałtowany podatek dochodowy

Obok zryczałtowania podatku dochodowego opisanego wyżej, w końcu 1993 r. postanowiono stworzyć jeszcze szerszą możliwość korzystania z tej formy płacenia podatku. W tym celu wydano jednak odrębne przepisy, nie naruszając przepisów opisanych w pkt. 2.2.3.3. Na mocy rozporządzenia z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych (Dz.U. Nr 132, poz¦ 635, zm. 1994 r. Nr 15, poz. 52) opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlegają przychody uzyskane przez osoby fizyczne z prowadzonej działalności gospodarczej lub z wykonywania wolnego zaw’odu, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy uzyskali przychody w wysokości nie przekraczającej kwoty 1,2 mld zł, bądź też rozpoczynają dopiero działalność w roku podatkowym i nie korzystają z karty podatkowej. W zależności od rodzaju prowadzonej działalności wysokość podatku wynosi od 2,5% przychodów, poprzez 5% do 7,5% przychodów.

Podatnicy opłacający zryczałtowany podatek dochodowy mają obowiązek prowadzenia i przechowywania ewidencji przychodów i zakupów, a także karty wypłat dla pracowników zatrudnionych przez podatnika. Obliczenia podatku dokonuje sam podatnik. Ma on także obowiązek dokonywania wpłat w terminach miesięcznych i złożenia informacji o wysokości uzyskanego przychodu za I półrocze do 31 lipca, a po upływie roku podatkowego – w terminie do 31 stycznia następnego roku.

Z możliwości opodatkowania w przedstawionej formie nie mogą korzystać wszyscy podatnicy. Nie mają jej w szczególności: 1) opłacający podatek w innych formach zryczałtowanych i uproszczonych, 2) korzystający z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego, 3) osiągający w całości lub w części przychody z tytułu niektórych zajęć (np. prowadzenia aptek, wykonywania usług notarialnych, adwokackich, radcowskich i innych usług prawniczych, prowadzenia kantorów i lombardów, świadczenia usług w zakresie rachunkowości i rzeczoznawstwa).

Leave a Reply