Podstawowy instrument polityki finansowej państwa

Należy przy tym wspomnieć, że obok wymienionych planów, ważną rolę odgrywają także, stanowiące element ustawy budżetowej: zestawienie dochodów i wydatków państwowych jednostek gospodarki pozabudżetowej oraz plany dochodów i wydatków poszczególnych państwowych funduszów celowych, a także – będące elementem uzasadnienia do ustawy budżetowej – przewidywane wykonanie budżetu państwa za rok poprzedzający rok budżetowy i prognoza stanu należności i zobowiązań Skarbu Państwa na początek i koniec roku budżetowego oraz szacunek zaangażowania budżetu państwa związanego z

inwestycjami finansowanymi ze środków budżetowych i z tytułu poręczeń udzielonych na podstawie art. 23 Prawa budżetowego. W zarysowanym wyżej systemie planowania finansowego w Polsce – budżet państwa jawi się planem szczególnym, zarówno ze względu na jego specjalny charakter prawny (patrz: cz.Il, rozdz.3), jak i na powiązania ze wszystkimi pozostałymi planami finansowymi (na ten temat szerzej: W.Misiąg, E.Suchocka-Rogu- ska, S.Tymiński, op.cit.,s.81 i nast.). Budżet państwa jest więc podstawowym instrumentem polityki finansowej państwa i naj ważniej szym obecnie planem finansowym. Taką sytuację można uznać za pozytywną, gdy problemy zarządzania i rozwoju rozpatrujemy w skali jednego roku. Do wpływu na harmonijny rozwój społeczny i gospodarczy w dłuższej perspektywie potrzebne jest natomiast efektywne wieloletnie planowanie gospodarczo – finansowe.

W świetle dotychczasowych doświadczeń i dorobku krajów zachodenich w zakresie planowania finansowego wypada stwierdzić, że zarysowany wyżej system planów finansowych w Polsce musi podlegać w przyszłości dalszej istotnej ewolucji, obejmując całość operacji finansowych Skarbu Państwa (zwłaszcza po jego przebudowie), racjonalizację planowania gospodarczego (z nową rolą elementów finansowych) oraz wieloletnie prognozowanie finansowe (np. jako element wieloletnich planów rozwoju).

Leave a Reply