Podstawy prawne partycypacji część 2

T. Hoppe, Drum prüfe, wer sich niemals bindet – Die Vereinbarung zwischen Bundesregierung und Bundestag in Angelegenheiten der Europäischen Union [w:] DVBI. 2007, s. 1540. rozumienie między Bundestagiem a Rządem Federalnym w sprawach Unii Europejskiej (BBV) zwiększyło możliwości posłów w zakresie dostępu do informacji i partycypacji we wspólnotowym procesie legislacyjnym54. BBV w swym pierwszym rozdziale zawiera regulacje dotyczące obowiązku informowania Bundestagu o przesłanych dokumentach oraz o obradach Rady. Rozdział drugi zajmuje się natomiast sposobem traktowania stanowisk Bundestagu. Konkretyzuje on wytyczne ustawy zasadniczej, przewidując możliwość, że – w razie wątpliwości Bundestagu – podczas negocjacji w Radzie rząd wniesie to zastrzeżenie co do zgodności z zasadą pomocniczości, a następnie będzie starał się osiągnąć porozumienie z Bundestagiem.

Już podczas ustnej rozprawy przed trybunałem nad Traktatem z Lizbony okazało się, że Bundestag jest bardziej świadomy swej roli niż jeszcze kilka lat temu i potrafi lepiej wykorzystywać instrumenty, którymi dysponuje. Wciąż jednak istnieje potrzeba przyjmowania w procesie parlamentarnym większej liczby lepiej dopracowanych stanowisk. Jest ona bowiem wciąż stosunkowo niewielka i zwiększa się w wolnym tempie. Ponadto instrument ten bywa wykorzystywany raczej jedynie jako krytyka poczynań rządu, a nie po to, by na przykład wesprzeć jego stanowisko w negocjacjach. Wydaje się, że konstruktywne podejście do stosowania tego instrumentu w relacjach z własnym rządem mogłoby doprowadzić do wzrostu znaczenia Bundestagu jako istotnego gracza w obszarze polityki europejskiej. Dopiero jednak w przyszłości okaże się czy, podobnie jak w przypadku procedury kontroli przestrzegania zasady pomocniczości, nieformalny wpływ Bundestagu nie wzrośnie właśnie dzięki temu, że rząd będzie próbował w ogóle nie dopuścić do stosowania tych instrumentów.

Leave a Reply