Podustawowe akty normatywne

Biorąc zaś pod uwagę fakt, że przepisy ustawy odnoszą się nie tylko do podatków, lecz także do innych obciążeń publiczno-prawnych można przyjąć, że wymóg ustawy dotyczy także pozostałych dochodów budżetowych.

Jest jednak wymownym fakt, że gdy Trybunał Konstytucyjny stanął przed dylematem oceny zgodności aktów wykonawczych z ustawą podatkową co do tego, jakie elementy konstrukcji podatków ma zawierać ustawa, a jakie mogą być regulowane aktami wykonawczymi (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 19 października 1988 r., Uw 4/88 z glosą C. Kosikowskiego, „Państwo i Prawo” 1989, nr 6, s. 129-135), to dla rozstrzygnięcia sprawy oparł się na ustaleniach doktryny. Ta zaś nie pozostawia żadnych złudzeń co do wymogu ustawy dla normowania podatków i innych obciążeń finansowych o charakterze publiczno-prawnym (patrz szerzej R. Mastalski, Ustawa w systemie źródeł prawa podatkowego, „Państwo i Prawo” 1988, nr 11, s. 56-64).

Podustawowe akty normatywne mogą być również źródłami prawa podat-kowego, jednakże nie mogą stanowić o dochodach budżetowych. Mogą to być jedynie akty wykonawccze, wśród których wymienia się przede wszystkim rozporządzenia wydawane na podstawie ustawy i w celu jej wykonania. Nie powinny to być inne akty wykonawcze, a zwłaszcza tzw. decyzje Ministra Finansów, które nie stanowią samoistnej podstawy do podejmowania decyzji podatkowych w rozumieniu przepisów k.p.a. (patrz szerzej R. Mastalski, Interpretacja prawa podatkowego. Źródła prawa podatkowego i jego wykładnia, Wrocław 1989, s. 51-76).

Leave a Reply