Postrzeganie Skarbu Państwa

Aby jednak to rozumowanie zostało powszechnie przyjęte musi wystąpiić większa niż do tej pory świadomość jedności interesów: państwo – skarb państwa – społeczeństwo. Mniej lub bardziej zasłużone postrzeganie Skarbu Państwa jako grabieżcy społeczeństwa stawia bowiem Skarb Państwa w ostatniej kolejności do rozwiązywania istotnych spraw społecznych.

Na zakończenie niniejszych rozważań, w celu podkreślenia, że pewne kon-cepcje i propozycje naukowe wymagają wieloletniego przygotowania i są wynikiem racjonalnej ewolucji, przytaczamy uwagi N. Gajl, z pracy „Budżet a Skarb Państwa”, które sformułowane zostały w 1974 r. (kiedy nikt nie przewidywał krachu państw socjalistycznych), a który dziwnym zrządzeniem losu pozostaje w pełni aktualny w Rzeczypospolitej Polskiej lat dziewięćdziesiątych: „Należy po-stulować, aby zarówno ekonomiści, jak i prawnicy, uwzględniając potrzeby nowo-czesnej gospodarki państwa socjalistycznego, podjęli zadanie opracowania nowych rozwiązań w zakresie funkcjonowania i ustalenia teorii skarbu państwa i państwo-wych osób prawnych. W konstrukcjach tych bowiem trzeba uwzględniać zarówno elementy finansowe, jak i cywilistyczne. Powinno więc nastąpić kompleksowe opracowanie koncepcji skarbu państwa i socjalistycznych osób prawnych oraz zakresu ich praw i obowiązków, wkomponowane w całokształt systemu zarządzania i systemu finansowego państwa”.

Jesteśmy przekonani, że powyższy pogląd, przy zastąpieniu pojęcia „państwa socjalistycznego” określeniem „państwa z gospodarką rynkową” oraz „socja-listycznych osób prawnych” określeniem „publicznych (lub państwowych) osób prawnych” zasługuje także dzisiaj na powszechną akceptację, a w literaturze pojawiają się już propozycje w tej sprawie (z,ob. np. C. Kosikowski, W poszukiwaniu nowej koncepcji Skarbu Państwa. „Państwo i Prawo” 1992, nr 12).

Leave a Reply