Powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego

Powództwem o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego można zwalczać wszelkie tytuły, a więc nie tylko pochodzące od sądu. Wskazuje na to art. 840 § 2 k.p.c. Nie można jednak tym powództwem zwalczać orzeczeń sądowych wywołujących jedynie ich skuteczność, gdyż w art. 840 k.p.c. mowa jest o „wykonalności”. Przymiot wykonalności ma orzeczenie lub inny tytuł zaopatrzony klauzulą wykonalności. Orzeczeniom jedynie skutecznym sąd nie nadaje klauzuli wykonalności (art. 776 k.p.c.). Spośród orzeczeń, którym sąd nadaje klauzulę wykonalności, nie wydaje się, by można zwalczać powództwem o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego postanowień sądu wydanych w trybie zabezpieczenia roszczenia. Postanowienie bowiem zabezpieczające powództwo może ulec, na wniosek dłużnika, uchyleniu lub zmianie, gdy odpadnie lub zmieni się przyczyna zabezpieczenia, albo gdy dłużnik złoży do depozytu sądowego sumę wystarczającą do zabezpieczenia (art. 742 § 1 k.p.c.). Nie ma zatem potrzeby korzystania ze środka przewidzianego w art. 840 k.p.c., zwłaszcza że trudno nawet zakładać, by ustawodawca przyjął tu konkurencję środków.

Powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności jest powództwem o ukształtowanie prawa (konstytutywnym). Dłużnik bowiem zmierza za jego pośrednictwem do stworzenia nowego lub przemiany już istniejącego stanu prawnego przez mający zapaść wyrok sądu. Prawo zaś do wytoczenia takiego powództwa wynika z ustawy, ukształtowanie zaś prawa lub stosunku prawnego może nastąpić tylko przez orzeczenie i wreszcie okazuje się, że orzeczenie uwzględniające takie powództwo nie nadaje się do wykonania w egzekucji sądowej (K. Korzan: Orzeczenie konstytutywne w postępowaniu cywilnym. Warszawa 1972, s. 104).

Leave a Reply