Powództwo tytułu wykonawczego

2. Podstawą zaś powództwa o zwolnienie od egzekucji jest naruszenie prawa osoby trzeciej w toku egzekucji prowadzonej przeciwko dłużnikowi. Postępowanie egzekucyjne musi być już wszczęte, ale jeszcze nie zakończone. Gdyby zaś postępowanie to uległo już zakończeniu, to powództwa o zwolnienie od egzekucji nie można by wytaczać, wytoczone zaś podlegałoby zmianie w kierunku żądania naprawienia szkody. (W. Siedlecki w: Komentarz do k.p.c., s. 1187).

Przedmiotem powództwa jest przedmiot zajęty w toku egzekucji. Tym zajętym przedmiotem może być nie tylko ruchomość lub nieruchomość, ale również prawo w wypadku egzekucji z wierzytelności.

Osoba trzecia nie zwalcza tym powództwem tytułu wykonawczego, tyylko domaga się ochrony, bo egzekucja skierowana do tego przedmiotu narusza jej prawa. Podstawą powództwa może być tylko takie naruszenie prawa, które jest wynikiem skierowania egzekucji zgodnie z przepisami prawa procesowego. W powództwie z art. 841 k.p.c. żądanie będzie zmierzać do zwolnienia przedmiotu od egzekucji, czyli zwolnienia przedmiotu istniejącego. Jeśliby przedmiot uległ zniszczeniu lub uszkodzeniu, to decyduje stan z chwili wyrokowania (art. 316§ 1 k.p.c.). Wytoczenie bowiem powództwa z art. 841 k.p.c. nie ma wpływu na bieg postępowania egzekucyjnego. W związku z tym nie może ono oddziaływać na przedmiot egzekucji, a zwłaszcza na jego stan z chwili zajęcia. Powództwo o zwolnienie od egzekucji jest powództwem o ukształtowanie prawa. Celem bowiem jego jest dążenie do stworzenia nowego stanu prawnego przez wydanie wyroku mającego charakter konstytutywny. Wyrok zatem ma zakazywać prowadzenia egzekucji do przedmiotu nim wyłączonego oraz uchylać skutki zajęcia.

Leave a Reply