Prawa parlamentów krajowych do informacji

Parlamenty krajowe zostały po raz pierwszy wyraźnie uznane w europejskim prawie pierwotnym za sprawą Tytułu II Traktatu o Unii Europejskiej w wersji z Lizbony o postanowieniach o zasadach demokratycznych UE i zawartego w nim art. 127. Ich szczególne dowartościowanie niesie ze sobą możliwość partycypacji w polityce wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych UE oraz w kontroli Europolu i Eurojustu. Sfera wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych to dziedzina polityki, która w minionych latach rozwijała się bardzo szybko, stopniowo zyskując na znaczeniu politycznym i finansowym. Dotychczas jednak ani Parlament Europejski, ani parlamenty krajowe nie miały na nią wpływu formalnego. Art. 12 traktatu z Lizbony rozszerza także prawo parlamentów krajowych do informacji. W myśl tego zapisu wszystkie organy są zobowiązane przekazywać im swoje projekty normodawcze. W przypadku Bundestagu artykuł ten nie stanowi wprawdzie żadnego postępu, albow iem samo tylko przesyłanie dokumentów funkcjonuje już za pośrednictwem rządu federalnego. Jednak parlamentom innych krajów, które dotychczas nie dysponują takimi uprawnieniami w stosunku do swego rządu, artykuł ten daje podstawę osadzoną w prawie pierwotnym pozwalającą domagać się realizacji prawa do informacji w tej formie.

Leave a Reply