Prawno-polityczne umocnienie statusu Parlamentu

Por. także: Annette Elisabeth Toller, Die Rolle der nationalen Parlamente im europäischen Rechtsetzungsprozess. Probleme und Potentiale des Ländervergleichs |w:] Stefan Kadelbach (red.). Europäische Integration und parlamentarische Demokratie, 2Ü09, s. 75 i nast.. 106 i nast.

Prawno-polityczne umocnienie statusu Parlamentu… jedną trzecią wszystkich głosów’ przyznanych parlamentom, można wszcząć omawianą procedurę. Jeżeli jest to projekt aktu prawodawczego z zakresu przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i prawa – por. art. 76 TFUE – próg ten wynosi jedną czwartą głosów. Procedura kończy się postanowieniem odnośnych organów lub instytucji o podtrzymaniu, wycofaniu lub zmianie projektu.

W zwykłej procedurze prawodawczej, czyli tej opartej na współdecydowaniu, obowiązuje ponadto zasada stanowiąca, że jeżeli zwykła większość wszystkich głosów przysługujących parlamentom narodowym zgłosi opinię, że propozycja Komisji jest niezgodna z zasadą pomocniczości, istnieje obowiązek ponownej analizy tej propozycji. Jeżeli Komisja ją mimo wszystko podtrzyma, stanowisko to zostanie przekazane prawodawcy Unii. Przed zakończeniem pierwszego czytania PE i Rada sprawdzają opinie o naruszeniu zasady pomocniczości i stanowisko Komisji. Następnie Rada i PE odbywają nad tym głosowanie: jeżeli zwykła większość w PE i co najmniej 55% członków Rady uzna opinie o naruszeniu zasady pomocniczości za uzasadnione, propozycja prawodawcza nie jest dalej analizowana. W tym względzie istnieje zatem silniej sformalizowana procedura, jako że chodzi o zasadniczy i najważniejszy typ procedury podejmowania decyzji, czyli właśnie zwykłą procedurę prawodawczą.

Leave a Reply