Przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych

Znaczenie dochodów budżetowych z tytułu podatków sprawia, iż ustawodawca traktuje sprawę realizacji zobowiązań podatkowych w sposób mający zapewnić ich efektywne wygaśnięcie (poprzez zapłatę podatku). Temu celowi służą nie tylko instytucje wykonywania zobowiązań podatkowych, lecz także instytucja odpowiedzialności prawnej za zobowiązania podatkowe. Obejmuje ona nie tylko podatnika, lecz także płatnika i inkasenta podatków oraz osoby trzecie, związane z podatnikiem różnymi tytułami.

Przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych formułują zasadę, według której podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za ciążące na nim podatki (art. 14 ust. 1). Sformułowanie to nie ogranicza odpowiedzialności podatnika jedynie do zaległości podatkowych, chociaż one oczywiście również obciążają podatnika. Odpowiedzialność całym majątkiem stwarza możliwość egzekwowania zaległości podatkowych ze wszystkich rzeczy i praw majątkowych przysługujących w danej chwili podatnikowi. Jeżeli podatnik pozostaje w związku małżeńskim, to odpowiedzialność jego rozciąga się nie tylko na ewentualny majątek odrębny podatnika, lecz dotyczy także majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską.

Odpowiedzialność płatnika dotyczy trzech sytuacji: 1) nie pobrania podatku od podatnika, 2) pobrania podatku w kwocie niższej, 3) niewpłacenie pobranego podatku w terminie. Odpowiedzialność ta jest zróżnicowana w zależności od tego, czy płatnikiem jest pracownik w rozumieniu Kodeksu pracy, czy też płatnik nie jest pracownikiem.

Leave a Reply