Rozszerzenie kontroli zgodności z zasadą pomocniczości część 2

Frakcja Socjaldemokratycznej Partii Niemiec w Bundestagu nie popiera „czerwonej kartki” w sposób bezwarunkowy. Stosowanie tego instrumentu stwarza bowiem wrażenie, że parlamenty krajowe raczej blokują, niż kształtują politykę europejską. Nie wydaje się ona konstruktywnym sposobem partycypacji w procesie legislacyjnym, w praktyce parlamentarnej bowiem kontrola stosowania zasady pomocniczości bywa często jedynie narzędziem blokowania określonych inicjatyw. Często wydaje się, że krajowym parlamentarzystom z trudem przychodzi zmierzenie się z problematyką pomocniczości. W wielu parlamentach nie dyskutuje się bowiem o tym, czy UE powinna podjąć działania w danej sprawie, lecz czy dany projekt jest politycznie pożądany, czy też nie. Natomiast instrument kontroli zgodności z zasadą pomocniczości nie został przecież wprowadzony do Traktatu z Lizbony jako mechanizm blokujący. Parlamenty’ narodowe muszą dziś znaleźć harmonijną równowagę pomiędzy otwartością na integrację a jej kontrolą. W przeciwnym razie kontrola zgodności z zasadą pomocniczości może stać się bezwartościowa. Skuteczne stosowanie kontroli zgodności z zasadą pomocniczości zależy zatem od tego, na ile odpowiedzialnie parlamenty krajowe będą w przyszłości obchodzić się z tą nową bronią.

Leave a Reply