Rozszerzenie kontroli zgodności z zasadą pomocniczości

Pozycję parlamentów krajowych w kontekście stosowania zasady pomocniczości regulują dwa protokoły Traktatu z Lizbony. W przypadku naruszenia zasady pomocniczości parlamenty krajowe mają możliwość zlecenia Komisji Europejskiej rewizji wniesionej przez nią propozycji legislacyjnej. Aby tak się stało, ponad jedna trzecia parlamentów państw członkowskich musi zgłosić swe zastrzeżenia co do projektu Komisji w terminie ośmiu tygodni. Liczba parlamentów wnoszących zastrzeżenia przeciwko naruszeniu zasady pomocniczości ma swoje znaczenie prawne. „Żółtą kartką” dla Komisji Europejskiej możemy nazwać sytuację, jeśli sprzeciw zgłosi właśnie jedna trzecia parlamentów państw członkowskich. Komisja musi wtedy dokonać ponownego przeglądu swej propozycji. Jeśli połowa parlamentów krajowych

7 Por. D. Kietz, Die nationalen Parlamente [w:J J. Lieb, A. Maurer, N. von Ondarza (red.), Der Vertrag von Lissabon. Kurzkommenlar. s. 29. zgłosi zastrzeżenia w związku z naruszeniem zasady pomocniczości, pokaże tym samym Komisji Europejskiej „pomarańczową kartkę”. Komisja musi wówczas przedstawić uzasadnienie swego projektu. Oprócz tych form sprzeciwu, będących zarazem drogą nieformalnego wywierania wpływu na pracę Komisji Europejskiej, istnieje też „czerwona kartka”, dająca parlamentom krajowym możliwość złożenia za pośrednictwem ich rządów skargi do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w związku z naruszeniem zasady pomocniczości, jeśli proces uzgodnień z Komisją Europejską przebiega w sposób niezadowalający8.

Leave a Reply