Rozwiązania pakietu nicejskiego – dalszy opis

Warto mieć na uwadze powyższe uwarunkowania, oceniając status Polski w świetle postanowień pakietu nicejskiego. „Przywiązanie” do Traktatu z Nicei, które obserwowaliśmy w Polsce podczas negocjowania Traktatu konstytucyjnego i Traktatu z Lizbony, świadczyło o tym, że nie wszystkie czynniki były brane pod uwagę. Trudno oprzeć się wrażeniu, że liczba 27 głosów ważonych, które Polska otrzymała na mocy Traktatu z Nicei, przesłoniła istotne niebezpieczeństwa tkwiące w tym pakiecie, zwłaszcza dla strategii rozszerzenia Unii. Przeoczenie zaś powiązania między formułą podejmowania decyzji w Radzie UE większością kwalifikowaną a alokacją miejsc w Parlamencie Europejskim (oraz relatywnie słabą pozycją Polski co do alokacji miejsc w Parlamencie na podstawie pakietu nicejskiego) sprawiło, że podczas negocjowania mandatu Konferencji Międzyrządowej 2007 oraz negocjacji podczas samej Konferencji Międzyrządowej 2007 nie doceniono szansy na umocnienie statusu Polski w tej dziedzinie.

Na mocy Traktatu z Lizbony przejęto – w odniesieniu do alokacji miejsc w Parlamencie Europejskim – rozwiązania proponowane w Traktacie konstytucyjnym (art. 1-20), które sprowadzają się [art. 9a (nowy art. 14) ust. 2 TUE]15 do sprecyzowania górnego pułapu liczby posłów (nie więcej niż 750), minimalnej (6) i maksymalnej (96) liczby posłów, która mogłaby przypaść odpowiednio najmniejszemu i największemu demograficznie państwu oraz do stwierdzenia, że rozdział miejsc ma być „degresywnie proporcjonalny”. Na uwagę zasługuje to, że po raz pierwszy odwołano się do tej zasady w postanowieniach traktatu – TUE’\ nie precyzując jednak bliżej jej definicji. Alokacji miejsc między państwa członkowskie – w ramach nakreślonych przez TUE – dokonuje Rada Europejska w decyzji przyjmowanej jednomyślnie, „z inicjatywy Parlamentu Europejskiego”. Parlament, występując w taką inicjatywą 3 października 2ÜÜ7 r.17, o tyle sprecyzował pojęcie „de- ls Należy mieć na uwadze, że postanowieniom tego artykułu nadano ostateczne brzmienie dopiero podczas spotkania Rady Europejskiej 18-19 października 2007 r. (patrz: dokument DS. 869/07, Lizbona, 19 października 2007 r.).

Leave a Reply