Rozwiązania pakietu nicejskiego

Rozwiązania pakietu nicejskiego w tej dziedzinie zasadnie zostały ocenione jako bardzo konfliktogenne14. Z jednej strony z tego względu, że „nowe” państwa członkowskie potraktowane zostały dyskryminująco, dlatego przy nadarzającej się okazji będą poszukiwał)’ jakiejś rekompensaty. Taką nadarzającą się okazję stworzy – w przypadku odrzucenia Traktatu z Lizbony

– 11 Zob. punkt 1 Deklaracji nr 20 w sprawie rozszerzenia Unii Europejskiej (zamieszczona w Akcie Końcowym Konferencji Międzyrządowej 2000) oraz art. 190 ust. 2 TWE w brzmieniu uwzględniającym Traktat akcesyjny z Bułgarią i Rumunią.

– 12 Por. art. 11 i art. 25 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia do UE – Traktat akcesyjny z 2004 r.

– 13 Stosowna tabela – Eurostarl 1999 r. Także: J. Barcz, Traktat z Nicei…, dz.cyt., s. 84.

– 14 Por. J.A. Emmanouilidis, Nizza aus der Beitrittsperspektive [w:] Nizza in derAnalyse…, dz.cyt., s. 289 i nast.

– kolejne rozszerzenie. Z drugiej strony – Traktat z Nicei ustanowił „zamknięty” pakiet instytucjonalny, obliczony na 27 państw członkowskich. Nie przewiduje on żadnych rozwiązań w przypadku akcesu kolejnego państwa i następnych kandydatów. Przyjęcie nowych członków spowodowałoby, że cały pakiet nicejski zostałby wówczas „rozsznurowany” i trzeba byłoby go renegocjować. A w dłuższej perspektywie należałoby spodziewać się akcesu kolejnych państw, choćby Turcji, która według systemu nicejskiego powinna otrzymać 99 miejsc w Parlamencie Europejskim.

Leave a Reply