Tytuł wykonawczy obejmujący zakaz określonego postępowania

W piśmiennictwie i częściowo w orzecznictwie wyjaśniono, że dopóki taki tytuł wykonawczy nie został skierowany do wykonania, dopóty jakiekolwiek czyny dłużnika sprzeczne z zawartym w nim zakazem nie wpływają na jego moc, podobnie jak nie odbiera mocy wyrokowi nakazującemu wydanie rzeczy okoliczność, że wierzyciel go nie wykonuje, a sporna rzecz nadal znajduje się w posiadaniu dłużnika. Późniejsze czynności dłużnika (pod warunkiem, że mają taki sam charakter) są niejako przejawami tego samego stanu faktycznego, który stanowił podstawę wydania wyroku. Gdy zaś tytuł wykonawczy obejmujący zakaz określonego postępowania lub nakaz powstrzymania się od pewnych czynności został już wykonany w trybie art. 838 d.k.p.c., uznawano, że dopuszczalna jest egzekucja na podstawie tego samego tytułu wykonawczego, jeśli dłużnik (po wydaniu wyroku lub wszczęciu egzekucji) dopuszcza się takich samych czynów, jakich mu w wyroku zakazano. Stanowisko to uzasadniano m.in. tym, że omawiane tytuły zawierające zakazy i nakazy wymagają określonego zachowania się na stałe, bez ograniczenia tego obowiązku w czasie.

Poglądy te nie straciły na aktualności i pod rządem obowiązującego art. 1051 k.p.c. Skoro w obecnym stanie prawnym istnieje możliwość ponownego prowadzenia egzekucji o przywrócenie stanu pierwotnego na podstawie tego samego już wykonanego tytułu wykonawczego (art. 817 k.p.c.) w przypadku ponownego naruszenia, to tym bardziej można prowadzić egzekucję z art. 1051 k.p.c. o nakazanie zaniechania naruszeń lub nieprzeszkadzania czynnościom wierzyciela.

Leave a Reply