Umocnienie pozycji Parlamentu Europejskiego – rozwinięcie

Traktat z Lizbony w jeszcze większym stopniu umacnia pozycję Parlamentu Europejskiego. Wynika to przede wszystkim z objęcia znaczącej liczby obszarów zwykłą procedurą prawodawczą (art. 294 TFUE), odpowiadającą obecnej procedurze współdecydowania (art. 251 TWE). Istotne przy tym jest przekształcenie Unii w jednolitą organizację międzynarodową

i wprowadzenie zwykłej procedury prawodawczej do Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, w tym do dziedziny obecnego III filara UE. Z kolei rozszerzenie obszaru działania zwykłej procedury prawodawczej oddziałuje na pozycję Parlamentu w dziedzinie zawierania umów międzynarodowych przez Unię: w zakresie objętym tą procedurą Rada może podjąć decyzję w sprawie zawarcia umowy międzynarodowej z państwem trzecim jedynie po uzyskaniu zgody Parlamentu (to samo dotyczy specjalnej procedury prawodawczej, o ile w danym przypadku zawiera ona obowiązek wyrażenia zgody przez Parlament) – art. 188n (nowy art. 218) ust. 6 TFUE. Następnie – paralelnie do Traktatu z Lizbony – na mocy decyzji Rady 2006/512/WE3 następuje istotne wzmocnienie roli Parlamentu Europejskiego w ramach procedury komitologicznej oraz – na mocy artykułów 268 (nowy art. 310) i 179b (nowy art. 324) TFUE – w związku ze zniesieniem różnicy między wydatkami obowiązkowymi i innymi oraz objęciem procedurą współdecydowania całego budżetu Unii, Parlament uzyskuje w tej dziedzinie bardzo poważny status.

Niemniej jednak, dla nowej relacji między instytucjami Unii zasadnicze znaczenie ma umocnienie roli Parlamentu Europejskiego w procesie wyłaniania nowego składu kolegium Komisji Europejskiej, zwłaszcza zaś uzależnienie nominacji Przewodniczącego Komisji od wyników wyborów do

Zmieniającej decyzję Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonawczych uprawnień przyznanych Komisji (Dz.Urz. WE 1999 L 184). Parlamentu oraz powierzenie Parlamentowi ostatecznej decyzji w sprawie nominacji Przewodniczącego Komisji.

Leave a Reply