W przepisach prawa finansowego..

Cele polityki są natomiast określane w tzw. aktach polityki, do których należą programy parlamentarne i rządowe, dokumenty partyjne, oświadczenia ministra finansów itp.

W przepisach prawa finansowego dominują sformułowania dotyczące dys-pozycji normy prawa finansowego. Ma ona charakter przedmiotowy i podmiotowy. Z przedmiotowego punktu widzenia dyspozycję normy prawa finansowego mogą wyrażać przepisy, które formułują uprawnienia i obowiązki finansowe o różnym charakterze. Jesteśmy przeświadczeni, że ogół norm prawnych regulujących stosunki społeczne w obrębie danej gałęzi prawa obejmuje trojakiego rodzaju przepisy prawne: ustrojowe, materialne i proceduralne. Pierwsze określają organizację, kompetencje oraz formy prawne ich realizacji przez podmioty systemu administracji państwowej wyspecjalizowanej. Drugie tworzą indywidualną sytuację prawną (uprawnienia i obowiązki) podmiotów stosunków prawnych bądź to bezpośrednio z mocy prawa, bądź też przez akty jednostronnego ich stosowania przez organy wyspecjalizowanej administracji państwowej. Trzecie zaś określają reguły postępowania w procesie stosowania norm materialnych (C. Kosikowski, Administracja finansów jako dział prawa i dyscyplina naukowa, „Studia Prawno-Ekonomiczne”, 1980, t. XXIV, s. 33).

Podział na przepisy ustrojowe, materialne i proceduralne ma charakter techniczny. Z merytorycznego bowiem punktu widzenia dopiero zespół tych przepisów składa się na normy prawa finansowego. Nie chodzi zatem o podział norm, lecz o podział przepisów. Należy przy tym zwrócić uwagę na to, że związki prawa finansowego z innymi gałęziami prawa dotyczą właśnie przede wszystkim wspólnych przepisów ustrojowych i proceduralnych, rzadziej zaś przepisów materialnych. Powoduje to trudności w precyzyjnym określeniu granic prawa finansowego.

Leave a Reply