Wykładnia językowa

Nie oznacza to jednak, iż są to trzy, niezależne od siebie rodzaje wykładni, wyróżnione na podstawie kryterium metody przeprowadzonej interpretacji. Tak niestety dzieje się często właśnie w praktyce podatkowej, że interpretacja opiera się tylko na jednej metodzie, dowolnie dobranej lub jedynie znanej interpretatorowi. Tak przeprowadzona wykładnia nie może dać obiektywnych rezultatów, ponieważ nie uwzględnia na ogół kryteriów, na podstawie których wyróżnia się inne rodzaje wykładni. W praktyce podatkowej odnotować można przede wszystkim zjawisko zawężania wykładni prawa podatkowego do wykładni językowej i to nie rzadko pojedyńczego przepisu prawnego, a więc w oderwaniu od całego systemu norm prawnych, jak i od ich funkcji (celu). Tymczasem wykładnia językowa pozwala jedynie odkryć podatkowe rozumienie określonych pojęć używanych przez ustawodawcę po to, aby właściwie zakreślić granice podatkowo-prawnego stanu faktycznego oraz odpowiednio ustalić treść pojęć, za pomocą którychh konstruowany jest ten stan faktyczny (R. Mastalski, op.cit, s. 99). Rezultaty wykładni językowej powinny być zatem poddawane nie tyle weryfikacji, co dalszemu uściśleniu i rozwinięciu w kontekście wykładni systemowej i funkcjonalnej.

Wykładnia systemowa prawa podatkowego przebiega w różnych płaszczy-znach. Obejmuje bowiem swym zakresem cały system prawa, w tym związki prawa podatkowego z innymi dziedzinami prawa, zwłaszcza zaś w prawem cywilnym i administracyjnym.

Leave a Reply