Wykładnia systemowa

Ponadto wykładnia systemowa obejmuje związki między ogólnym i szczegółowym prawem podatkowym, a także związki między ustrojowym, materialnym i formalnym prawem podatkowym. Jest to wykładnia, która odnosi się także do wewnętrznej systematyki danego aktu prawnego z dziedziny podatków i pozwala interpretować je we wzajemnym związku. Wykładnia systemowa jest z dużym powodzeniem stosowana w orzecznictwie TK, NSA i SN, co zapewnia zresztą temu orzecznictwu szacunek i uznanie ze strony doktryny. Należy żałować, że w tak znikomym stopniu wykładnię systemową stosują organy podatkowe oraz tego, że nie wyciągają żadnych wniosków z oceny orzecznictwa NSA i SN (Patrz szerzej R. Mastalski. Orzecznictwo podatkowe Trybunału Konstytucyjnego a polski system podatkowy „Państwo i Prawo” 1993, nr 4 J. Małecki, Prawotwórcza rola orzecznictwa NSA w sprawach podatkowych, Ruch PEiS” 1993, nr 4). Inną rolę spełnia wykładnia funkcjonalna. Jej dyrektywy są niezbędne zwłaszcza wtedy, gdy ustawodawca posługuje się niedookreślonymi pojęciami i klauzulami generalnymi, które wymagają wypełniania w drodze interpretacji prawa i jego stosowania. Stosując tę wykładnię interpretator wiąże brzmienie słów aktów prawnych z sensem i celem przepisów prawnych, przy czym granicą wykładni jest możliwy sens słów, za pomocą których prawodawca wyraża swą wolę. Wykładnia funkcjonalna jest konieczna, lecz stwarza niebezpieczeństwo zbyt daleko idącej swobody inteipretacyjnej, zwłaszcza zaś w interesie fiskalnym państwa.

Leave a Reply