Zalecenia dla Bundestagu

Do słynnych przeciwników ustawy wyrażającej zgodę na Traktat z Lizbony, zmiany ustawy zasadniczej oraz ustawy towarzyszącej należy Frakcja „Lewica” oraz poseł CSU Peter Gauweiler. Pierwszą reakcją na wyrok z 30 czerwca 2009 r. była powszechna ulga, że zarówno ustawa wyrażająca zgodę na Traktat z Lizbony, jak i ustawa zmieniająca konstytucję zostały uznane za zgodne z konstytucją, a co za tym idzie – Traktat z Lizbony nie został zakwestionowany. W rzeczywistości Federalny Trybunał Konstytucyjny zakwestionował prezentowaną przez oskarżycieli wizję Unii Europejskiej jako zmilitaryzowanego, asocjalnego i biurokratycznego molocha. Żądania wyrażone przez Federalny Trybunał Konstytucyjny pod adresem ustawy towarzyszącej warunkującej uznanie jej zgodności z Konstytucją należy traktować jako szansę dalszej parlamentaryzacji niemieckiej polityki europejskiej. Sędziowie uznali tę ustawę|C), która w ramach prawa wewnętrznego reguluje zakres uprawnień Bundestagu i Bundesratu przysługujących im na podstawie przepisów Traktatu z Lizbony, za częściowo niezgodną z konstytucją. Tym samym sędziowie zadali członkom Bundestagu na czas przerwy wakacyjnej swoiste zadanie domowe ponownego opracowania zakresu udziału parlamentu w polityce europejskiej. Widoczne jest ponadpartyjne przekonanie o konieczności zakończenia procedury ustawodawczej w tej sprawie jeszcze w czasie trwania 16 okresu legislacyjnego, tj. przed planowanym na 2 października 2009 r. referendum w Irlandii w sprawie przyjęcia Traktatu z Lizbony. Bundestag będzie debatował nad nowym projektem ustawy w ramach sesji specjalnych.

Leave a Reply