Zaniechanie poboru podatku

W sprawie zaniechania decyzja może być wydana na wniosek podatnika lub z urzędu, przy czym wniosek o zaniechanie ustalania zobowiązania podatkowego z chwilą wydania i doręczenia decyzji staje się również wnioskiem o zaniechanie poboru podatku. Samo złożenie wniosku nie powoduje natomiast żadnych skutków prawnych w zakresie wykonania zapłaty podatku, a w szczególności nie zawiesza obowiązku podatkowego już istniejącego lub stwierdzonego w drodze decyzji podatkowej nie stoi też na przeszkodzie w prowadzeniu w tej sprawie postępowania wymiarowego.

Identycznie jak kwestia ustalania zobowiązań podatkowych uregulowana została sprawa zaniechania poboru podatku. Dotyczy zarówno zobowiązań po-datkowych powstających z mocy prawa, jak i na podstawie decyzji, przy czym może odnosić się do zobowiązań już ustalonych, jak i zaniechanych co do ustalania. Zaniechanie poboru może być zarządzone w sposób generalny przez Ministra Finansów lub orzeczone w indywidualnej decyzji podatkowej organu podatkowego (urzędu skarbowego) bądź wójta lub burmistrza (prezydenta) miasta w odniesieniu do zaniechania poboru podatku rolnego, podatku leśnego oraz podatków i opłat lokalnych, bez ograniczenia kwoty podatku (rozporządzenie Ministra Finansów z 31.12.1989 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych, Dz.U. z 1990 r. Nr 1, poz. 4, zni. z 1990 r. Nr 50, poz. 295 i z 1991 r. Nr 124, poz. 550, z 1993 r. Nr 134, poz. 654).

Wniosek o zaniechanie poboru podatku, rozpatrywany już po upływie terminu jego płatności, powinien być traktowany jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowej i rozpatrywany przez organ podatkowy w świetle przesłanek uzasadniających umorzenie zaległości podatkowych w całości lub w części (art. 31 ustawy o zobowiązaniach podatkowych).

Leave a Reply