Zaniechanie ustalania zobowiązań podatkowych i poboru podatków

Na ogół przyjmuje się odróżnienie, iż decyzja wydana w sytuacji opisanej w pkt. 1 ma charakter konstytutywny. Natomiast w sytuacjach opisanych w pkt. 2 istnieje również obowiązek wydania decyzji przez organ podatkowy, gdy podatnik lub płatnik nie wykonali zobowiązania podatkowego. Decyzja taka ma charakter deklaratoryjny, stwierdza bowiem istnienie zobowiązania podatkowego w wysokości ustalonej przez ustawę lub przez organ podatkowy, nie zmieniając terminu ani warunków płatności podatku. Decyzja taka jest niezbędna dla prowadzenia postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do nie zapłaconej kwoty podatku, umożliwia bowiem ustalenie i pobranie należnej kwoty odsetek za zwłokę w zapłacie podatku.

Zaniechanie ustalania zobowiązań podatkowych i poboru podatków

Powstanie obowiązku podatkowego nie musi prowadzić do ustalenia tego obowiązku w sposób konkretny, poprzez określenie wysokości zobowiązania po-datkowego. Polskie prawo podatkowe przewiduje w tym względzie dwie instytucje:

zaniechania ustalania zobowiązań podatkowych oraz zaniechania poboru zobowiązań podatkowych (art. 8 ustawy o zobowiązaniach podatkowych). Zaniechanie ustalania zobowiązań podatkowych może mieć dwojaką formę prawną: 1) generalną, 2) indywidualną. Pierwsza jest określana przez Ministra Finansów w formie zarządzenia (czasami, chociaż błędnie, również w formie tzw. decyzji), a więc aktu o charakterze ogólnym dotyczącego określonych kategorii podatników. Minister Finansów może zarządzić zaniechanie ustalania zobowiązań podatkowych w całości lub w części w wypadkach gospodarczo lub społecznie uzasadnionych, a także wtedy, gdy wymagają tego inne szczególne okoliczności.

Leave a Reply